ნათელი გზა. ერთი საკონცენტრაციო ბანაკის ამბავი
გამომცემლობა არტანუჯი
მთარგმნელი თამთა გუგუშვილი
თარგმანი უკრაინულიდან
საპყრობილე, რეალურად საკონცენტრაციო ბანაკი, წამების შემზარავი მეთოდებით, თანამედროვე უკრაინაშია. მისი რკინის ღობის მიღმა არ მოქმედებს არანაირი კანონი. ცხოვრება აქ სულ სხვაგვარად მიდის: დაუსრულებელი შიში, გაურკვევლობა, სხეულზე ჭრილობები და დამწვრობის კვალი, დამტვრეული ძვლების ტკივილი და კიდევ უფრო მეტად გატეხილი სული და ცნობიერება, ტყვეთა ყოველდღიურობის თანმდევია. უკრაინელმა ჟურნალისტმა სტანისლავ ასეევმა წიგნი საკონცენტრაციო ბანაკის ჯოჯოხეთში თავის გადასარჩენად დაწერა. გულახდილ, ემოციურ, სიღრმისეულ ნაამბობში უფრო მეტი შეკითხვაა, ვიდრე პასუხი, რადგან საპყრობილიდან გათავისუფლების შემდეგ ადამიანების ცხოვრება სამუდამოდ გაიყო ორად – ტყვეობამდე და ტყვეობის შემდეგ.
- ნათელი გზა
- წინასიტყვაობა
- თავი 1. ჩამოსვლა
- თავი 2. „იზოლაცია“ და „გაგება“
- თავი 3. შიში
- თავი 4. აბსოლუტური ბოროტება
- თავი 5. ჟამი მიჩუმათებისა
- თავი 6. ნორმა თუ შეშლილობა?
- თავი 7. დრო ტყვეობაში
- თავი 8. ლურჯი ნათურა: მოვიკლა თუ არა თავი?
- თავი 9. როგორ მაწამეს
- თავი 10. მე გავტყდი
- თავი 11. სექსი „იზოლაციაში“
- თავი 12. გაქცევა
- თავი 13. შიმშილობა არაა გამოსავალი
- თავი 14. რატომ არ იყო ბუნტი
- თავი 15. მაუსვილი: წერა წინააღმდეგობის მიუხედავად
- თავი 16. ღმერთი გისოსებს მიღმა
- თავი 17. იუმორი ტყვეობაში
- თავი 18. ვინ არიან ეს ადამიანები?
- თავი 19. უცნაური გამოკითხვა
- თავი 20. ადამიანი ძაღლით
- თავი 21. სიკვდილის გამოცდილება და თავისუფლება
- თავი 22. არა პრაღაში
- თავი 23. თეთრი ღამეები
- „იზოლაციური“ პროზა
- ქრისტე გულაგში
- ლენინის სახელობის
- SOMETHING ABOUT SOMEONE
- ნაბათის გმირები
- მომავალ მეს
- ზარი
- მილებსა და ადამიანებზე
- ესე ვულკანის შესახებ
- ათეისტის ლოცვა
